``
R.R.I.N. Geplaatst: Lex

Lex Dit is het verhaal van Lex, onze Rhodesian Ridgeback.

‘Neen een tweede hond zie ik niet zitten’, dat hoor ik mijn echtgenoot meer dan een jaar geleden nog zeggen. En gelijk had hij, we hadden 2j voordien een droom van een hond, Miko ,op 15j moeten afgeven, en onze Fuego, een RR, had nu het rijk alleen. Maar in de sterren stond blijkbaar iets anders geschreven.

In maart 2013 vertelde mijn hondentrainster dat zij via via wist dat er een probleem was met een RR van 1 j. Zij had zelf 2 broertjes van hem in de les en vroeg of ik een keertje advies kon geven of er inderdaad een probleem was, gezien de eigenaars overwogen om hem te laten inslapen. De reden hiervoor is mij nooit duidelijk geweest.

Op een koude zaterdag in maart heb ik kennisgemaakt met Lex, een lieve zachte ridgeback. Niets mis zo te zien. Dan maar in huiselijke omgeving gaan kijken, en daar stelde ik enkel vast dat er wat rangorde problemen waren, maar ook niet echt uitgesproken zeker niet voor een hond van 1j die graag alles uitprobeert. Maar hij moest daar weg en ik kon hem niet houden, dus wilde ik hem zo snel mogelijk plaatsen. Dus na contacten met de RR clubs in België en Nederland kon ik hem 2 dagen later plaatsen in het noorden van Nederland. Ik heb Lex met heel veel verdriet in het hart achtergelaten en blijkbaar was er toen al een band tussen mij en hem, want een week later brachten de nieuwe eigenaars Lex terug. Hij negeerde hen en ze kregen geen contact met hem, het destructieve gedrag van een jonge ridgeback zullen we maar even vergeten. Terug contact met de RR clubs maar voorlopig geen uitzicht op snelle plaatsing. Dan maar onze bench teruggehaald, en op voorwaarde dat het klikte met Fuego ondertussen 7j en de kleinkinderen zou hij een tijdje bij ons blijven, want een tweede hond was niet aan orde.

Maar diegene die dit zinnetje had uitgesproken, was ook diegene die een paar dagen later zei : ‘hij is wel heel lief en zo aanhankelijk zouden we hem toch niet houden ?’ En zo gebeurde het dat Lex zijn intrede deed in ons gezin. Hij is inderdaad lief, aanhankelijk, heeeeeeel sterk, selectieve aandacht, redelijk destructief maar dat betert, en superlief voor onze kleinkinderen, heel nieuwsgierig maar ook een beetje bang, en heeft gezien zijn belevenissen in maart van dit jaar toch wel wat verlatingsangst.

Hij kende eigenlijk niets en zo’n hond van 1j heeft toch zo wel zijn eigen willetje. Op de dag van vandaag is hij getraind op alles wat noodzakelijk is om met hem onder de mensen en de honden te komen.

Maar dat is niet alles, sinds kort ga ik met Lex en Fuego naar woon- en zorgcentra waar ze ingeschakeld worden als aaihond bij dementerenden. En als kers op de taart ga ik met Lex ook naar scholen om kinderen te leren hoe ze met honden moeten omgaan, en dat doet Lex fantastisch, en zeggen dat ze met deze hond andere plannen hadden……

We zijn heel fier op onze honden met hun certificaat als aaihond!
Maar vooral een dikke knuffel van iedereen en een stevige lik van Fuego voor Lex. Proficiat Lex !


Heeft u ook interesse in een herplaatser?