``
R.R.I.N. Geplaatst: Lisa

Lisa In november 1997 werd lisa op dinsdag aangemeld bij de RRCN, en op woensdag hebben we haar opgehaald. Liefde op het eerste gevoel was het. Ze was toen 2 jaar oud. Een jaar daarvoor -veel te jong- had ze op kerstavond 12 puppies gekregen van haar 'man' Boy. Lisa plaste 's nachts in huis, en dat doet ze tot op de dag van vandaag nog. Ook als je streng bent voor haar of te blij doet als je thuis komt, krijg je een plasje kado.
Ze gaat het liefst overal mee naar toe, in het begin bang voor de trein, is ze nu blij als ze zo'n geel ding voorbij ziet komen. Als ik mijn tas in pak om 'op reis' te gaan voelt ze het als ze mee mag. Op het moment dat ik dan haar riem pak wordt ze enrom blij, gaat in mijn tas wroeten en springen en rent mee naar buiten. Als ze een geparkeerde auto denkt te herkennen gaat ze erachter staan om in de achterbak te kunnen springen. Op feestjes ligt ze aan onze voeten, en zijn mensen verbaasd dat zo'n groot beest zo rustig en onopvallend en ook tevreden aanwezig kan zijn. Eten stelen doet ze als de raven, en op de bank liggen bij elke kans die ze schoon ziet. Al vanaf het begin is ze onverklaarbaar bang voor vuilniswagens. Aanvankelijk liep ze een paar keer weg op woensdag, tot we erachter kwamen dat dan de vuilniswagen kwam. Dan maakte ze de deuren open en vluchtte weg in paniek. Toen hebben we ronde knoppen op de deuren gezet. Lang was het geluid van de vuilniswagen nog genoeg om haar trillend van angst te doen staren en luisteren. Nu ze doof is, gaat het stukken beter. Twee jaar geleden toen ik verhuisd was, kwamen we een tweede lisa tegen, na wat informatie te hebben uitgewisseld bleek Lisa oog in oog te staan met een van haar puppies, die toen ook al grijs was en maar een jaar jonger. Lies is verschillende keren geopereerd, twee keer aan een kwaadaardige tumor. Beide keren leek het de dag na de operatie alsof ze zich 'bevrijd' voelde en rende ze door het park met kale plek en rits hechtingen. Nu ze 12,5 jaar oud is, is haar zwarte masker helemaak grijs, lukt het steeds minder goed in de auto te springen, is ze stokdoof en de warmte van de zon haar al snel te veel. Vroeger zocht ze ieder plekje zon op en ging er zelfs voor op de salontafel liggen. En toch krijgt ze van de dieranarts nog steeds een 10 met griffel voor hoe ze het doet op haar leeftijd. Ik krijg een zwaar gevoel bij het idee dat ze er niet meer zal zijn, wat zal ik de dagelijkse knuffels missen, haar kop tegen de mijne, haar geruststellende aanwezigheid, haar kijken recht in mijn ogen, soms wel een minuut lang. Een vrouw kwam eens naar me toe en zei: 'she's so special, she talks with her eyes'. Lisa is een lot uit de loterij, en ik ben ontzettend blij dat ik al 10 jaar van haar mag genieten, iedere dag weer.

Ingrid.


Lisa


Heeft u ook interesse in een herplaatser?