``
R.R.I.N. Geplaatst: Victor

Sinds 4 mei woont Victor bij ons. Een 2 jaar oude reu zonder ervaring met een gezin en in een huis wonen. Hij woonde op een boerderij en liep daar met grote regelmaat weg zodat de mensen er daar uiteindelijk afstand van moesten doen.

We zijn nu 4 vrolijke maanden verder en kunnen ons geen van alle voorstellen dat er ooit een tijd was waarin Victor niet bij ons woonde. De eerste weken was alles nieuw en zagen we voordurend een scheef nadenkend hoofd van hem en zijn neus stopte hij letterlijk overal in om alles te begrijpen. Als je als hond nog nooit in een huis bent geweest stap je een erg ongewone wereld in. Koken in pannen die ongelooflijk lekker ruiken en die je blijkbaar niet van het aanrecht af mag gooien om te checken wat er in zit. Afwas die door een machine gedaan wordt en waarbij je als hond niet mag helpen door alsvast de borden schoon te likken, eten wat aan tafel geserveerd wordt, maar ohh grote teleurstelling, dat is niet voor de hond. Een bankstel waar iedereen op gaat zitten en jij als hond niet op mag. Emmers met water waarin het baasje rommelt maar het ruikt niet eens lekker. stofzuigers met heel veel lawaai enz. De eerste weken was hij net een grote pup die de wereld nog moest leren kennen!

Voor allemaal was het liefde op het eerste gezicht, gelukkig voor Victor naar ons en vooral naar mij toe ook. En dat is ideaal. Honden iets leren zonder dwang gaat nu eenmaal het makkelijkste als ze bijna een moord doen voor een knuf van de baas. Dus hebben we inmiddeles een hond die met alle belangrijke dingen goed luisterd omdat hij dan aandacht krijgt. Van weglopen is totaal geen sprake meer! Hij is nog steeds een klein beetje bang dat we weggaan dus is hij standaard in mijn buurt te vinden, een straal van 2 meter om mij heen en daarbinnen is Victor!

Ook op sociaal gebied heeft hij veel geleerd, in het begin waren alle andere honden eng en het heeft zeker 2 maanden geduurd voordat hij doorhad dat hij kon spelen met een hond. Als er een hond naar hem gromde kroop hij bibberend achter mijn benen weg en keek verbaasd om het hoekje..."zag je dat, hij gromde naar me". Na een maand of twee kwam hij langzaam aan los en ook daarin heeft hij nu zijn plekje wel gevonden. Grappig genoeg vragen veel mensen of hij is gegroeid in die twee maanden omdat hij groter toont, maar het enige verschil is dat hij nu zelfbewust rechtop staat!

Waar ik zelf een enorm respect voor heb is het vermogen van een hond om zich opnieuw te binden aan mensen en in vol vertrouwen een nieuwe wereld in te stappen met de blijheid van een puppy! Voor ons geld dat we nog geen dag spijt hebben gehad van de keus voor Victor en dat het geduld en tijd wat nodig is om hem alles bij te brengen het meer dan waard is. T'is werkelijk een vriend voor ons allemaal!

Hellen


Heeft u ook interesse in een herplaatser?